صفحات تقویم که یکی پس از دیگری ورق میخورند و به هفته دوم آبان میرسند، بار دیگر نخستین رهبران جنبش دانشجویی پس از انقلاب، با درخواستهای فراوانی برای سخن گفتن درباره مهمترین حادثه دیپلماتیک سه دهه گذشته کشور روبرو میشوند؛ رویدادی که گرچه به تاریخ پیوسته، اما هنوز از حافظه جمعی ایرانیان و البته ملت امریکا پاک نشده است.
در پي حادثه 13 آبان 1357 در دانشگاه، دكتر ابوالفضل قاضي وزير علوم استعفا كرد و كابينه جعفر شريف امامي كه با عنوان «دولت آشتي ملي» دست به چنين جنايتي زده بود، مجبور به استعفا شد و جاي خود را به دولت نظامي ازهاري سپرد.
با طولانی شدن بحران گروگانگيري در ايران، دولت امریکا بدین نتیجه رسید که گره این بحران تنها به سرانگشت دستان قدرتمند و با تدبیر رهبر ۸۰ ساله انقلاب ایران گشوده خواهد شد. از این رو کاخ سفید تصمیم میگیرد تا نماینده ویژهای از سوی کارتر نزد رهبر انقلاب فرستاده تا بحران خاتمه یابد.
پس از مذاکراتی در کاخ سفید قرعه به نام «رمزی کلارک» دادستان پیشین امریکا میافتد.
حمیدرضا نقاشیان در سالهای ابتدایی انقلاب نامی آشنا برای سیاسیون داخلی و خارجی بود. محافظت از امام خمینی، مسوولیت پروژه فرقان و سفرهای متعدد برای خریدهای تسلیحاتی او را به یک چهره ویژه تبدیل کرده بود.
