علی شکوریراد، عضو سابق دفتر تحکیم وحدت که پس از تسخیر سفارت آمریکا به دانشجویان پیرو خط امام پیوست، میگوید: «در تسخیر لانه جاسوسی، چه در نفس تسخیر و چه در افشاگریها، حتما مواردی است که حالا لزوما تایید نمیشود. اما شخصا آن حرکت را محکوم هم نمیکنم.»
تیتری که روز 30 دی 1359 بر پیشانی روزنامههای عصرگاهی تهران نشست که: «گروگانهای آمریکایی از فرودگاه مهرآباد مجددا به بازداشتگاه منتقل شدند» تنها چند ساعتی بیشتر دوام نیاورد، چرا که ساعت 20:55 همان شب سه فروند هواپیمای الجزایری حامل 52 دیپلمات سفارت اشغال شده آمریکا به پرواز درآمد و یک ساعت و 3 دقیقه پس از آن آسمان ایران را ترک کرد و 444 روز گروگانگیری پایان یافت.
در سالگرد 13 آبان و تسخیر لانه جاسوسی امریکا در تهران، چند چهره سیاسی خاص به میدان میآیند و میکوشند تا خود را سخنگوی نماینده دانشجویان پیرو خط امام معرفی کنند اما واقعیت آن است که آنچه در 13 آبان 1358 رخ داد محصول شور انقلاب و ولایی بیش از 300 دانشجوی چهار دانشگاه تهران بود که سالها در حافظه تاریخی ملت ایران باقی خواهد ماند.
...سربازان ما از مأموريت¬هايي كه هدف آن چيزي جز قتل و خونريزي نيست، به خانه باز مي¬گردند؛ در حالي كه از لحاظ روحي و جسمي مجروحند و زماني درد و رنج ما افزون مي¬شود كه درمي¬يابيم، منابع بسياري به جاي آن كه در راستاي رفع نياز مردم هزينه شود. در جنگ تلف شده است....
